Tag-Archive for » FRP «

Kommentar i Dagbladet av “Frisch”

FRP vil kutte alt, og mener at veien for å minske terror er å sørge for at flest mulig muslimer, får minst mulig utdannelse”.


Category: I media  Tags: ,  Comments off

Denne blogposten er nesten direkte kopiert frå Den Ukentlige. Men den var så morosam at eg berre måtte vidareformidle den.Den Ukentlige” har ein litt anna tekst :) Sjekk ut!

Nei, det var ikkje Kong Harald og den norske garde som stod bak spionasjen, det var:

kongo– Kanskje for å finne ein eigna plass til flyktningmottaka sine?

 

 

 

 

Sjekk og ut bloggposten “Tåler ikke FrP kritikk eller andre meninger enn deres egne?” der Frp har spora opp forfattaren av ein bloggpost og kontakta han. Forfattaren har ikkje liggande ute heile namnet sitt i forbindelse med bloggen eller domenet. I tillegg så har han hemmeleg nr. både på mobil og heimetelefonen sin.

Dette lovar ikkje bra. :oo ps:


Category: I media  Tags: , ,  Comments off

Synast Gatas Parlament tar Frp ganske på kornet her :)

Category: Politikk, Youtube video  Tags:  Comments off

Arbeids og sosialpolitikk.

Fremskrittspartiet mener at alle mennesker har ansvar for å sørge for seg selv, sin inntekt og sin livskvalitet. Unntatt er de som av helsemessige årsaker ikke har mulighet til å klare dette på egenhånd.

Er det ikkje slik vi har det då? Problemet er vel å definere kven som “av helsemessige årsaker ikke har mulighet til å klare dette på egenhånd”.

Vidare vil dei at det skal løne seg å arbeide, – for meg høyrast  dette ut som god gamal arbeiderpartipolitikk.

Dei ønsker og å jobbe for at menneske med funksjonshemming skal ha mest mogleg råderett over sitt eige liv. Eg er heilt einig, det er dei i regjeringa og, dei har lenge saman med Stortinget jobba for empowerment i dei ulike helseføretaka. Innanfor heimetenesta skal empowerment vere eit av måla ein jobbar mot. Det er dessverre ikkje fullstendig implementert enno. Dette er noko som vil ta tid, ettersom det er ein heilt ny måte å jobbe etter.

Empowerment brukt innanfor helse og sosial er ein reaksjon på korleis normalitetsomgrepet vart praktisert. Empowerment  kan forenkla  oversettast med å gje makta tilbake til brukaren, men for å få ei fullstendig forståing for omgrepet bør ein sjå på historia bak.

Elles har dei mykje positivt om å auke støtte til diverse svake grupper, bra.

Men så kjem det:

Sikre at arbeidsmiljøloven ikke blir til hinder for små bedrifter å finne lokale, ønskede løsninger når det gjelder arbeidstid, overtidsbruk, lønnsdannelse m.m.

Og

Gjøre det lettere for bedrifter å ha midlertidig ansatte. Erfaringer fra andre land viser at midlertidige ansettelser gir viktig erfaring, arbeidstrening og i mange tilfeller fører til fast ansettelse.

Og i Frp sitt lokalpolitiske prinsipprogram om kommunen som arbeidsgjevar, finn eg dette:

Fremskrittspartiet ønsker en lokal personal- og lønnspolitikk
som tar hensyn til lokale forhold i den enkelte kommune. Vi
ønsker et lokalt lønnssystem hvor arbeidstagere i større grad
blir belønnet etter innsats og resultater.

Desse tre utsegna er ei klar forringing av arbeidstakarene sine rettar. I tillegg har eg lest (ikkje i partiprogrammet) at dei vil svekke fagrørsla. No har eg alltid trudd at Frp har spela på den “lille mann mot staten”. Men her vert det jo den “lille mann mot arbeidsgjevaren / bedrifta”. Er det så mykje betre i frepparane sine auge? Det er mykje vanskelegare å stå åleine og skulle forhandle løn, enn samla slik som i dag. Særleg innan helse og omsorg, der kvalitet gjerne vert nedpriotert. (Nemnt i tidlegare innlegg). Og korleis dette skal kunne heve kvinneløna, slik som Siv snakka så varmt om på landsmøte, forstår ikkje eg.

Vi har pr. i dag  ikkje noko gode måleinstrument / metode for å måle god omsorg. I tillegg er det vanleg å jobbe som team, ein er avhengig av kvarandre for å gjere ein god jobb. Så korleis ein skal kunne belønne etter innsats og resultat, vil eg gjerne vite meir om.

Samstundes er eg redd for at dei som stiller kritiske spørsmål om arbeidsmetodar, fagleg innhald og forhold på arbeidsplassen, fort kan verte lønstaparar med dette systemet. Dei kan verte sett på som vanskeleg arbeidstakarar av leiaren. Og dersom vi ikkje har nokon som tør å stille kritiske spørsmål, så vil det heller ikkje verte refleksjon eller fagleg utvikling i personalgruppa.

Om mellombels tilsetjing har vi rikeleg med døme på folk som har gått i åresvis på forskjellige vikariat, utan å få noko fast. Elles er eg einig i at mange kan få nyttige erfaringar gjennom vikariat, og lettare kome inn på arbeidsmarknaden via det. Men det er  allereide rikeleg med moglegheitar for vikariat og mellombels tilsetting i dag. Eg har inntrykk av at Frp sitt forslag om mellombels tillsetting berre er til fordel for bedriftene, og ikkje til fordel for arbeidstakarane.

Eg tek ikkje opp AFP, eg har for lita kunnskap om området.

Elles ei sak nemnt i media, men ikkje i partiprogrammet:

Frp vil lønne dei friske ved å tilbakebetale delar av trygdeavgifta.

Forslaget vil jo indirekte straffe folk som er sjuke. Å vere sjuk er ofte ein belastning i seg sjølv, om ein ikkje i tillegg skal verte straffa for det. Ja, eg veit at langtidssjuke og kronisk sjuke allereide i dag slit økonomisk. Men eg ser ikkje korleis dette forslaget skal gjere det betre.

I tillegg så vil nok mange som heller burde ha halde seg heime, presse seg på jobb. Eg har ingen sans for folk som går på jobb, og smittar andre. Eg har heller ikkje sansen for sjuke folk som pressar seg på jobb berre for å vere til stades. Dersom dei ikkje kan gjere jobben sin, kan dei heller vere heime og verte fortare frisk. Elles førar sjuke folk berre til dårlegare tilbod til tenestemottakaren, det er mykje betre å få inn ein vikar. Å vere aktivt sjukemeldt og gå på topp, eller ha tilrettelagt arbeid er sjølvsagt noko heilt anna. I min bransje er det forresten langtidssjukemeldingane som trekk opp fråværsprosenten, ikkje eigenmeldingane.

Elles kan det vere verdt å nemne at Frp bl.a. hjalp Bondevikregjeringa med å fjerne feriepengane til dei arbeidslause, det vart reversert av dei raudgrøne.

Då går eg over på sosialpolitikken deira.

Fremskrittspartiets sosialpolitikk er basert på hjelp til selvhjelp.
Syke og pleietrengende mennesker skal ha individuelle
juridiske rettigheter til nødvendig medisinsk og annen
behandling, samt pensjon finansiert gjennom Folketrygden.
Pensjonsytelsene bør være slik at behovet for særytelser
bortfaller. Sosial støtte bør gis til enkeltmennesker og ikke til
grupper. Fremskrittspartiet mener at det vil hjelpe den enkelte
sosialhjelpsmottaker med å komme raskere tilbake til
arbeidslivet, dersom det stilles krav om at de som er i stand
til det skal yte et arbeidsbidrag tilbake til kommunen eller
kommunens innbyggere.

Vel, eg vil ha nærare forklaring på “individuelle juridiske rettigheter”, “særytelser bortfaller” og  “enkeltmennesker og ikke til grupper” dette kan tolkast på svært mange forskjellige måtar. Den siste delen om krav til sosialhjelpsmottakaren kan og organiserast og utførast på forskjellige måtar. Eg er ikkje sikker på at alle måtane er like føremålsteneleg. Dette vert for diffust, og kan slå ut i for mange retningar.

Menneske med funksjonshemming og utviklingshemming.

Personar med funksjonshemming skal ikkje diskriminerast. Forholda skal leggast til rette etter individuelle behov. Vel, har ein bruk for hjelp frå det offentlege, så har ein krav på individuell plan. Den utløysar riktignok ingen juridiske rettar og slik pengar, men dekker nok det Frp har tenkt. At personar med funksjonshemming ikkje skal diskriminerast kan nok alle vere einig i, korleis ein skal løyse det i praksis, er noko heilt anna. Her må nok ein grundig haldningsendring til. Å premiere dei friske i samfunnet hjelper nok ikkje på. Elles så likar eg ikkje heilt at dei snakkar om integrering. Dei bør heller bruke omgrepet inkludering. Menneske med funksjonshemming og utviklingshemming er allereie ein del av samfunnet, dei skal ikkje tilpasse seg “majoriteten”. Vi skal tilpasse oss kvarandre, det er inkludering.

Kva som vert sett på som ein funksjonshemming er forresten svært kontekstavhengig og tøyleg. For å ta nokre klassiske døme:I vårt samfunn vil det vere ein funksjonshemming å ha lese og skrivevanskar. I eit anna samfunn, der det er ein stor andel av analfabeter, vil lese og skrivevanskar ikkje vere eit problem. I eit samfunn som er tilpassa dei som er  2m høge, ville det vere eit handikap å vere t.d. 1.50 m høg. Det er mykje god litteratur om emnet, eg skal sjå om eg finn igjen nokre av bøkene mine om dette.

Elles så må eg sei at dei har ein del gode enkeltforslag om emnet.

Frp har programfesta at unge med funksjonshemming ikkje skal plasserast på institusjon. “Hjorten” har eit langt blogginnlegg om kor aktuell denne problemstillinga er.

Så over til dei med utviklingshemming. Ja, for det er det dei har, dei er ikkje “psykisk utviklingshemma”, dei er først og fremst menneske, i tillegg så har dei ein utviklingshemming. Eg kallar ikkje ein gut med briller for brillegut, ikkje offentleg i kvart fall.  Eg skal innrømme at eg er litt jålete når det kjem til kva ein kallar folk, men eg trur det har mykje å sei for korleis ein umedviten oppfattar folk. Så kan ein jo diskutere om dei ulike omgrepa vert belastande over tid. Ordet “psykisk” er forresten på veg ut, etter ønske frå fleire menneske med utviklingshemming.

Frp: Unge med funksjonshemming skal ikkje plasserast på institusjon, men unge med utviklingshemming kan plasserast der!???

Dei vil overføre ansvaret til staten, den er eg med på :)

Frp er mot “tvangslova” som dei kallar den, for menneske med utviklingshemming. For det første er det ikkje ein “tvangslov”. LOST kap 4a, (tidlegare kap. 6B) som dei visar til, kom i stand etter omfattande, ulovleg bruk av tvang overfor denne gruppa av menneske. Den har som mål å få ned bruken av tvang og makt, noko som den i aller høgste grad har fått til. Det den har ført til er ein auka medviten og refleksjon om kva som er tvang og makt. Lova krev at der det vert utført tvang, skal ein heile tida jobbe for å finne alternative løysingar. Den krev at der det vert utført tvang, skal det og vere krav til utdanning blant dei tilsette. Ein kan heller ikkje skulde på personalmangel eller økonomi for å forsvare tvang. Alt i alt, så har den betra tilhøva og rettstryggleiken til denne gruppa radikalt.

Ettersom eg har jobba med barn og unge med utviklingshemming og åtferdsvanskar i ein årrekkje, samt at eg har vore i praksis på skular med elevar med utviklinghemming, har eg og sett litt om korleis tvang og makt har vore praktisert i skulen. Skulen er ikkje omfatta av Lost kap. 4a. Og ein frase eg har høyrt ofte frå skulefolk er at “vi slepp heldigvis å forholde oss til tvangslova”. Vel, det betyr faktisk at dei ikkje har lov til å bruke tvang anna enn i nødverge, samt tvang som er tilpassa /naturleg for barnet sin biologiske alder. Ut frå mi erfaring verkar det ikkje som skulen er klar over dette, og det vert utført omfattande, uloveleg tvang. Det er og vanskeleg for einskildlæraren å gjere noko med det, sidan forholda sjeldan er lagt til rette for å unngå tvang. For å unngå tvang trengs det ofte grundig og omfattande tilrettelegging.

Dette vart litt lengre enn planlagt, eg skal prøve å korte ned dei neste postane om Frp.

Då har eg vore gjennom ein del av det som stod under Frp sitt punkt om arbeids og sosialpolitikk. Det er mogleg eg kjem tilbake med meir om temaet når valkampen kjem skikkeleg i gong.

Elles så må eg  innrømme at eg slit litt med oppdelinga av politikken deira. Eg ville tru det var meir naturleg å snakke om t.d. “arbeids og pensjonspolitikk”, “helse, sosial og eldrepolitikk” osb. Men førebels så skal eg prøve å følgje deira inndelingsmetode, kanskje dei har ei meining med det?


Category: Politikk  Tags: , ,  Comments off

Ja, så byrjar eg på prosjektet mitt om å setje meg inn i dei ulike partia sin politikk. Eg byrjar med Frp, sidan dei nettopp har hatt landsmøte. (Høgre og Sv hadde då eg heldt på med eksamensinnspurten, så der fekk eg ikkje med meg noko).

Frp er nok det partiet som er fjernast frå min politiske overtyding, og det vil nok prege postane ein del. Men eg skal gje dei ein sjanse.

Eg vil ta for meg partiprogrammet deira punkt for punkt, og til slutt ha ei oppsummering.

(Frp si inndeling).


Eg har no lest gjennom Frp sitt partiprogram og lokalpolitisk prinsipprogram utan å verte så mykje klokare. Eg er faktisk (overraskande nok) einig med noko av det som står der, men stiller og spørsmål ved ein god del av punkta. Dei er og så diffuse ein del plassar, slik at det er vanskeleg å vite korleis dei har tenkt til å  handheve programmet, og difor vert det vanskeleg å sjå kva for konsekvensar politikken deira har.  Og til media har dei einskilde gongar uttalt, etter det eg skjønar, omtrent motsett av det som står i programmet. Programmet er og så fragmentert at det er vanskeleg å sjå ein heilskap i politikken deira.




Category: Politikk  Tags:  Comments off

Nei, nei, nei! Dette synast eg var eit skremmande forslag. Eg ser for meg kursing innan helse og sosial om korleis ein skal rettleie den eldre eller den sjuke til å ta “riktig “val. Eg ser og for meg mange eldre og sjuke som ikkje vil ligge dei pårørande eller samfunnet til byrde, og som vil kjenne seg pressa til å motta aktiv dødshjelp.

Retten til å dø må ikke bli oppfattet som plikten til å dø. Undersøkelser fra USA viser at 55 prosent av dem som ville benytte seg av retten til aktiv dødshjelp, gjorde det for å ikke være til byrde for familien, sier Janbu.

Kvifor kan vi ikkje i staden satse på eit verdig tilbod ved slutten av livet, livshjelp i staden for dødshjelp?

Eg har stor forståing for at menneske som har store lidingar, og som ikkje har nokre håp om at det skal verte betre, ynskjer å døy. Men eg tenkjer framleis at svaret ikkje er aktiv dødshjelp. Å tillate aktiv dødshjelp kan fort skape større negative konsekvensar og føre til vanskelegare etiske dilemma og problemstillingar,  enn det eit forbod mot aktiv dødshjelp gjer. Og eg trur heller ikkje at vi har eit helsevesen som er moden for dette.

Passiv dødshjelp som det i dag vert praktisert, er eg fullt ut for, sjølv om det også her oppstår dilemma. Den mest kjende saka er vel den tragiske historia om lille Kristina som vart skada under jordraset på Hatlestad Terasse. Og rundt i Noreg, kvar einaste dag, så må pårørande ta del i den vanskelege beslutninga om å avslutte livsforlengande behandling. Eg sjølv har to besteforeldre som døydde på denne måten. Kva for problemstillingar vil vi ikkje kome opp i når det gjelder aktiv dødshjelp?

Og kven skulle så utføre aktiv dødshjelp, ta eit anna mennesket sitt liv? Skal vi kunne pålegge helsepersonell å gjere dette?

Eg vil og sitere /kopiere inn ein av kommentarane i BT, som uttrykkar omtrent det eg tenkjar, og det eg forstår av dei ulike omgreipa.

Jeg har selv arbeidet som lege i sykehus i flere år og har mange ganger behandlet pasienter med dødelig, uhelbredelig sykdom. I artikkelen brukes uttrykket “aktiv dødshjelp” om det å avslutte behandling som f.eks. sondeernæring. Dette er en direkte feil bruk av uttrykket “aktiv dødshjelp”. Å avslutte en livsforlengende behandling (ernæring, væske, medikamenter, respirator f.eks.) som ansees å være meningsløs (fordi pasienten har dårlige leveutsikter og lider mye), er tillatt i lovverket og akseptert som praksis i norsk helsevesen i dag. Før en lege avslutter livsforlengende behandling, samtaler han/hun med pasient og/eller pårørende, men selve beslutningen er legens ansvar. Når det gjelder aktiv dødshjelp, er dette å gjøre en aktiv handling som skader pasienten i den grad at vedkommende dør – f.eks. ved at man gir et medikament i dødelig dose. Dette er drap og er en alvorlig forbrytelse etter norsk lov – og det bør fortsette å være det. Det er helsevesenets oppgave å behandle og lindre sykdom og plager – ikke å aktivt ta livet av pasienten. Ingen må med loven i hånd kunne pålegge oss som helsepersonell å ta livet av mennesker.

Skrive av “Doc” 23. mai -2009. kl. 14.16 i BT

Til slutt vil eg sei at sjølv om eg er svært imot forslaget, så kan det utløyse ein viktig debatt om menneskeverd, og om korleis ein skal kunne avslutte livet sitt på ein verdig måte.

Les også denne artikkelen i Dagsavisen. Eg er ikkje einig i alt som står her, men den tek opp ein del interessante problemstillingar som ikkje er nemnd ovenfor.

Category: Politikk  Tags: ,  Comments off

Frp har funnet ut at dei manglar stemmar blant dei store kvinnegruppene innan helse og sosial. Dette prøver dei no å bøte på ved å lokke med likeløn. Eg har sjølv jobba innan helse og sosial i snart 20 år, primært i heimetenesta for menneske med utviklingshemming. Og slik eg kjennar sektoren både gjennom eigne erfaringar, gjennom andre sine erfaringar og gjennom media, så har eg lita tru på at Frp si oppskrift om privatisering vil hjelpe på likeløn.

Utsnitt fra freske i RådhusetEg trur eg skjønar tankegongen, at dersom det vert konkurranse  om arbeidskrafta mellom kommunen og dei private aktørane, så vil løna stige. Men allereide no er det mange plassar viktigare med økonomi enn fag og kvalitet. Det må vere ein sterk og dyktig leiar og eit godt team på dei ulike bufellesskapa om ein skal greie å fronte livskvalitet framfor oppbevaring. Eg har sjølv jobba på plassar der vi skulle utføre “lågast mogleg fagleg forsvarleg teneste”. Dvs, vi skulle utføre fagleg forsvarleg teneste, men ikkje yte noko utanom det. Personalressursane  både i mengd og “kvalitet” vart sjølvsagt berekna utfrå dette. Og omgreipet “fagleg forsvarleg”, ser eg framleis på som eit uthola, tulleomgreip utan innhald, når det vert brukt av dei som legg vekt på økonomi.

No er sjølvsagt ikkje FRP ansvarleg for dette, men eg trur at dersom dei fremmar privatisering overfor slike svake grupper, så vil økonomien i endå større grad styre, og kvaliteten samt løn, vil verte tilsvarande dårlegare.

Eg vil gå ut frå at arbeidet vert sett ut på anbud, og for at dei ulike aktørane skal greie å halde prisen nede, må det nødvendigvis gå ut over noko. Eg har lita tru på at dei ønske fleire fagfolk enn det lova stiller krav om, og eg tvilar på om dei vil tilsette dei dyraste arbeidstakarane, nemleg dei med lengst fartstid eller utdanning. Dei viktigaste ressursane på arbeidsplassane innen helse og sosial er menneska som arbeider der, og deira erfaring og kunnskap. Men det er og her det er lettast og spare. Løna vil difor ikkje stige.

Ein kan og ta ein titt til barnehagesektoren, der det er mange private aktørar. Men førskulelærarane er framleis den gruppa som har lågast, forventa livsinntekt. Dei kjem faktisk like dårleg ut, som dei heilt utan utdanning. Så eg har vanskar med å sjå korleis privatisering har hjulpet denne yrkesgruppa lønsmessig.

No vil ikkje eg sei at eg (førebels) er heilt imot privatisering. Eg har høyrt om solskinnshistoriane om eldre i Oslo, som t.d. får forholde seg til ei heimehjelp, i staden for nye kvar dag slik som ein kan risikere å oppleve innan den offentlege tenesta. Kjempebra, men dette er relativt ressurssterke folk som kan snakke for seg, dei veit innhaldet i tilboda og dei veit kva dei ønske og kan formidle det. Ikkje alle er i stand til dette, eller har pårørande som kan kjempe for seg.

Sjølvsagt er det klart at kommunehelsetenesta på mange områdar er for dårleg. Økonomistyringa kan nok også betre seg utan at det går utover sluttbrukaren, men då må ein ha klåre retningsliner som fremmer kvalitet, og ikkje stole på omgreip utan innhald, som t.d. nemt overfor “fagleg forsvarleg”. Det er så mykje som kan sjå fint ut på papiret, men som ikkje gjenspeilast i røynda.

 

Les også: likestillingsombudet: Frp mangler likestillingspolitikk.

 

Category: Politikk  Tags: , ,  Comments off