Grøssar – 2009

Her er endå ein film om onde småjenter. Men eg må sei at eg likte denne betre enn “The Orphan“, sjølv om også denne filmen har sine svakheter.

Plot: Renee Zelweger spelar Emily, ein sosialarbeidar som trur ho har sett alt. Men dette er før ho får sak nr. 39. Ei lita, mystisk jente på 10 år som tydelegvis ikkje har det så bra heime. Saka eskalerer, og Emily reddar jenta frå å bli drept av foreldra. Det endar med at jenta flyttar inn til Emily, men er jentungen så uskuldig som ho ser ut til?

Dette er ein av dei betre grøssarane eg har sett i det siste. Her har du verkeleg jenta frå Helvete, som verkeleg kan gje deg kalde grøss nedover ryggen. Mange gode scener, god historie, lite dødtid, skodespelarane er overbevisande, og ein vert endå meir sikker på at å adoptere småjenter, det gjer man berre ikkje.

Det som øydelegg er at Emily vert mistenksam på så alt for tynt grunnlag. Men eg skjønar jo at det vil ta for lang tid å gjere denne biten realistisk, så eg får lære meg å sjå forbi sånne ting. I tillegg var slutten på filmen skikkeleg dårleg.

Men for all del, likar du grøssarar, så anbefalar eg denne filmen på det sterkaste.

★★★★★★

Grøssar – 2009

Kva er du mest redd for?

Tre studentar, Stephen, Quaid og Cheryl, starter eit studieprosjekt der dei skal filme og finne ut av kva medstudentane frykter mest av alt. Etterkvart visar det seg at Quaid er riv  ruskane gal, for han byrjar å iscenesette det intervjuobjekta er mest redd for. Han tar frykten eit steg vidare.

No ligg eg litt etter i filmomtalane, så det er ei stund sidan eg såg denne. Men eg tykte den var god, ein fekk absolutt ei kjensle for karakterane, filmen hadde god driv, og slutten var laga genialt motbydeleg…., akkurat slik ein grøssar skal vere.

★★★★★★